Mind the gap

Ik ging met V naar Londen. Het was een van onze eerste reisjes zonder ouders. Op gympen en met rugtas trokken wij door de Engelse hoofdstad. We aten onze meegebrachte krentenbollen in Hyde Park, verbaasden ons over het linksrijdend verkeer (en de opschriften op straat bij de oversteekplekken: look left/look right), kochten maskers van Charles en Camilla en misten Changing of the guards doordat we te laat opstonden na een nachtelijk theaterbezoek. Lees verder

Iets heel ergs

Soms, is iets heel ergs toch iets minder erg dan dat ik het mij had voorgesteld. Zo las ik op een website ‘Door een scooterongeluk werd Sanne negentien meter.’ Ik zag een gruwelijk verkeersdrama voor me waarbij ene Sanne op wonderbaarlijke wijze van haar scooter werd getrokken en daarmee werd uitgerekt tot reusachtige proporties. Als een elastiek, strakgespannen en steeds langer wordend, tot ze net niet knapte. En ze bleef zo, het elastiek schoot niet terug in de oude vorm. Lees verder

Water

Er heeft zojuist een meeuw op mijn kop gepoept. Maar ik vind het niet erg. Als je zo lang in het water ligt als ik, vind je niets meer erg. Ik dobber hier al sinds gistermiddag. Lees verder

Hemelvaart

Hemelvaartsdag is in Nederland de fijnste feestdag van het jaar. Op deze gewone donderdag in de lente is iedereen zomaar een dagje vrij zonder verplichtingen als kerk-, woonboulevard- of schoonmoederbezoek. Meestal werkt het weer ook nog mee. Lees verder

Aangeboden

Regelmatig krijg ik dingen aangeboden. Dat zijn voornamelijk dingen die ik niet nodig heb, niet kan gebruiken of waar ik niet op zit te wachten. Als onbedoeld advies, maar dan concreter. Zo ontvang ik e-mails waarin mij een penisverlenging wordt aangeboden, of, iets minder rigoureus, viagrapillen. En e-mails van onbekende Nigerianen die in gebrekkig Engels laten weten dat ik, als enige nabestaande, miljoenen kan krijgen, als erfenis van een ver overleden familielid. Gek genoeg ontvangen mijn ouders en broer deze e-mails niet. Lees verder

Camembert

Op de lagere school leer je lezen, schrijven, tekenen en kleien. Op de middelbare school leer je te analyseren wat kunstenaars bedoeld zouden kunnen hebben met hun schrijf-, teken- of kleiwerk. Je leert dat de schrijver nooit zomaar een naam voor zijn hoofdpersoon kiest. En dat de schilder niet gewoon een roos schildert; er zit altijd een grotere gedachte achter. Op het VWO leer je de betekenis achter de naam van de hoofdpersoon van een boek en welke waarden er gekoppeld worden aan een roos op een schilderij. Er valt heel wat te analyseren. Lees verder

Translander

Ik ben een translander. Ik heb het meestal koud. En ik zeur daar ook graag over. In de winter ga ik gekleed als eskimo; de hele dag met een dikke sjaal om of in een Snuggie gerold met een kruik op mijn buik op de bank. Pas boven de 30 graden begin ik te ontdooien. Als de mussen dood van het dak vallen, kom ik tot leven. Slippers komen pas bij +35 uit de kast. Het liefst zou ik emigreren naar een land met palmbomen.

Transgenders zijn mensen die in het verkeerde lichaam zijn geboren. Translanders zijn mensen die in het verkeerde land zijn geboren.

Fluffen

De term fluffen blijkt niet algemeen bekend en wordt vaak verkeerd gebruikt. Er wordt in Nederland heel wat foutief afgefluft. Affluffen kan sowieso niet, opfluffen wel. Maar je kan niet zomaar in het wilde weg dingen op gaan fluffen.

Vorige week vertelde iemand mij dat zij haar huis had opgefluft, dat is raar. Ze bedoelde dat ze haar huis had opgeleukt, al is opleuken ook een jeuk-woord. Ook kledingstukken, auto’s, boekenkasten en tuinen kun je niet opfluffen. Alleen een man kan worden opgefluft. Hij heeft dat ook graag. Een vrouw opfluffen is echter een onmogelijke opgave. Een vrouw kan wel een flufmeisje zijn, zij wordt dan betaald om de man op te fluffen. Het is kwalitatief hoogstaand werk.