Vakantie

De trap van het balkon naar het strand heeft blauwe en witte tegels. Met reliëf, in een vast patroon. Halverwege zit een rode tegel. De rode tegel is oud. Vroeger waren alle tegels die nu blauw zijn rood. Dat wilde Franco zo.

Als ik naar beneden loop, let ik goed op dat ik de rode tegel niet raak. Franco was slecht, zegt papa. Het is beter om niet met hem in aanraking te komen.

Net zoals unieke boeken

In het genre van een boek, ligt vaak ook de ‘net zoals’ van het boek besloten. Zo gaan literaire trillers vaak over een gezin waarbij de moeder alle ellende ondergaat en de vader een naar verleden heeft. Je kunt literaire trillers makkelijk met elkaar vergelijken: de boeken van Suzanne Vermeer spelen zich af op een idyllisch vakantieoord waar de vrouwelijke hoofdpersoon te maken krijgt met moord en doodslag. Ze weet het net te overleven en de dader is altijd een bekende reisgenoot. Net zoals in de boeken van Linda van Rijn. Lees verder

Kuit

Ik zit in de wachtkamer van de fysio. Twee therapeuten zitten achter de computer en bespreken het rooster.

‘Wil jij vanmiddag meneer Kuit van mij overnemen?’
‘Wat zijn zijn klachten?’
‘Hij heeft chronisch last van zijn onderbeen.’

San, dat zingen ze niet…

Ik hou van taal en zinnen en woorden en letters. Songteksten, daar ben ik niet zo sterk in. Een enkele keer ga ik met mijn broer mee naar een concert. Drie weken vooraf stuurt hij mij dan de CD mét uitgetypte songteksten. Toch hoor ik tijdens het concert naast mij een diepe zucht; ‘San, dat zingen ze niet…’ Lees verder

Voorbestemd om Wimbledon te winnen

Zijn vader had een vergadering op de tennisclub en de oppas had afgezegd. Hij kreeg een racket en een bal en werd naar de oefenmuur gestuurd. Vier uur later kwam zijn vader hem weer halen. Hij had zichzelf in die vier uur een perfecte dubbelhandige backhand aangeleerd. De voorzitter van de tennisclub voorspelde aan zijn vader: ‘Hij zal later Wimbledon winnen.’ Hij was vijf jaar oud. Lees verder

Matador

Er is een man doodgegaan.
Een partner, een vader, een kind, een vriend.
De wereld juicht. Op Facebook verschijnen likes bij het bericht. Lees verder

De oplossing

Ik stond bij Albert Heijn tussen de melk en de yoghurt. Het was tien uur ’s ochtends. Ik ving een gesprek op tussen twee vakkenvullers.

‘Hoe was het gisteren?’
‘Ik heb Aisha geneukt.’
‘Hoe was ze?’
‘Lekker, maar er is een probleem.’
‘Wat is het probleem?’
‘Nu is ze geen maagd meer als ze gaat trouwen enzo.’
‘Dat is geen probleem, makkelijk op te lossen.’
‘Hoe dan?’
‘Ze moet de volgende keer bij de imam op schoot gaan zitten, dan komt het goed met Allah enzo.’
‘Bij de imam op schoot? Helpt dat?’
‘Ja, dat zegt mijn vader. Dan is alles opgelost.’
‘Zegt jouw vader dat?’
‘Ja.’
‘Oké, dan doen we dat.’

Ik kwam thuis zonder melk en met het verkeerde merk yoghurt.

Familiewoordenboek

Mijn familie is creatief met taal. Zowel mijn moeder, mijn broer, mijn tante als ikzelf verzinnen regelmatig nieuwe woorden, die we vervolgens te pas en te onpas gebruiken. Andere familieleden en vrienden begrijpen ons soms niet helemaal.

Ik heb een familiewoordenboek gemaakt, met verschillende categorieën, waarin ik de betekenis van onze meest gebruikte woorden uit de doeken doe.

Eten en drinken:
Groenten voor de hele week = wokgroenten
Kippenprut = kipstukjes om te roerbakken
Fredzethee = Zonnatura oplosthee 20 kruiden (is ons ooit aanbevolen door Fred) Lees verder

Het was toch nog…

Mijn vader woont op de hoek van de straat of, zoals hij zelf zegt, ‘bij mijn op de hoek’. Elke avond rond kwart voor vijf komt hij bij ons langs om te eten. Dat eten gaat snel. Het eten hoeft, inclusief bakje vla, niet langer dan 10 minuten te duren. Daarna gaat hij terug naar zijn hoek. Naar ‘de jongens’. Vroeger werkten er alleen jongens op de hoek, al zeker 25 jaar werken er ook meisjes, maar toch duidt hij ze aan als ‘de jongens’. Tijdens het eten luistert hij met een half oor naar wat wij die dag hebben meegemaakt en doet hij zelf halve mededelingen over wat er die dag op de hoek plaats heeft gevonden: Lees verder