Van opa kreeg ze het allermooiste verjaardagscadeau. Een speelgoedkoffertje, zo een van karton met afgeronde hoeken en een ijzeren handvat wat je zo heen en weer kon wiebelen en een ijzeren sluiting die met een klik open en weer dicht ging. Het koffertje was knalrood met een wit kruis erop. En in het koffertje zaten doktersspullen, nep natuurlijk, maar dat maakte Evi niet uit. Als je later dokter wilde worden, moest je ergens beginnen.
Tijdens het verjaardagsfeest werd iedereen onderzocht. Eerst luisterde ze bij tante Wilma naar haar hart. Haar hart had een raar ritme: eerst drie keer heel snel en dan weer even niets, en toen weer heel snel. Evi besloot er maar niets van te zeggen want dan zou tante zich ongerust maken. Ze gaf haar een prik met de botte spuit om haar beter te maken.
Toen ging ze bij papa zijn bloeddruk meten: band om zijn arm en in het ballonnetje drukken. Papa werd er een beetje draaierig van en zakte achterover in de kussens van de bank. Toch ook maar een prik dan.
Bij oom Karel mocht ze de temperatuur meten: iets met een 4 en een 5. Evi vond het mooie getallen. Oom Karel begon alleen spontaan te zuchten en te zweten, dus haalde ze de spuit maar weer tevoorschijn.
Tante Wilma was inmiddels op de grond gaan liggen en greep naar haar borst. Ze speelde het spel goed mee. Papa, hangend op de bank draaide met zijn ogen: ook heel knap!
Mama kreeg alleen een pleister op haar knie. Eigenlijk was er niets aan de hand met de knie, maar toen Evi voor de zekerheid een injectie gaf begon het van onder de pleister toch ook een beetje te bloeden. Gaaf hoor!
Opa had ervaring met dokters. Hij zat in een rolstoel en had al heel veel ziekenhuizen gezien. En al heel veel prikken gehad. Dus opa wilde geen prik.
Terwijl mama naar de keuken strompelde om een theedoek te halen om het bloeden van haar knie, het gutste eruit, te stelpen, en tante Wilma op het kleed in de kamer haar laatste adem uitblies, pakte Evi het laatste attribuut uit het koffertje: de hamer.
Oom Karel was inmiddels zo rood als een tomaat en het zweet droop van hem af. Papa’s ogen waren nu helemaal weggedraaid en zijn mond hing halfopen.
Hoopvol keek opa naar Evi. En de kleine meid hield zich niet in: met een ferme tik sloeg ze met de hamer op opa’s linkerknie. De knie schoot direct omhoog. Verdwaasd keek opa zijn kleindochter aan om zich vervolgens op te trekken aan de leuningen van zijn rolstoel. Toen liep hij naar de keuken om een jenevertje te halen.