Er heeft zojuist een meeuw op mijn kop gepoept. Maar ik vind het niet erg. Als je zo lang in het water ligt als ik, vind je niets meer erg. Ook niet als er meeuwenpoep over je slaap, langs het linkeroog van je gezicht druppelt. Ik dobber hier al sinds gistermiddag. Ik hang aan het roze Hello Kitty luchtbed van mijn oudste dochter in de Straat van Gibraltar, ergens tussen Marbella en Marokko. Al watertrappelend ga ik zuidwaarts met de stroming mee.

Afrika lijkt zo dichtbij, glooiende heuvels in de verte. De Berbers in de Rif. Ik kan de geuren van de tajines met kip- of lamsvlees en onbekende kruiden ruiken en ik hoor de Arabische klankcadans. Een natuurlijk tempo, passend bij de licht kabbelende golfslag die mij naar dit continent voert. Lees verder

Lieverd,

Ongetwijfeld had je weer een lange en zware dag op je werk, met de veel te lang durende dagelijkse rapportvergaderingen op school en alle rompslomp voor de organisatie van de aankomende examens. Ik had ook een bijzondere dag vandaag. Lees verder

Het Spaanse Engels is belabberd. Dat komt niet alleen doordat al het Engels op televisie is nagesynchroniseerd, maar ook door het onderwijs. De gemiddelde Spaanse docent Engels is nog nooit in Engeland geweest, laat staan in Amerika. De Spanjaarden hebben zich de grammatica van de vreemde taal eigen gemaakt en spreken het uit zoals ze denken dat het zou moeten klinken. Denk aan het spelletje waarbij je iemand een woord influistert, die dat dan doorfluistert naar de volgende. Aan het einde van de kring is er een heel nieuw woord ontstaan. Lees verder