Nieuwe iPhone

Mama, een hip jong ding van 69, was zoals ze zelf zei ‘toe aan een nieuwe iPhone’. Haar huidige versie was toch al bijna 2 jaar oud. Omdat ze zelf door het aanbod aan modellen de weg dreigde kwijt te raken, vroeg ze mij mee naar de winkel. En dus togen wij op zaterdagmiddag naar de hypermoderne Apple Store. Lees verder

Fietstastype

In Amsterdam was ik de een van de eersten met een transportfiets met krat voorop. Dat komt omdat ik chronisch last heb van mijn rug en geen rugzak of schoudertas mee kan zeulen. Een fietskrat biedt de oplossing. Nu ben ik niet meer origineel. Eigenlijk hoor je er in Amsterdam als hip, jong ding niet bij als je geen fiets hebt met een krat. Lees verder

De kudde

Zodra een individu toetreedt tot een kudde verandert er iets. Als een mantra spookt er nog maar een ding door zijn hoofd: blijf bij de groep. De intelligente enkeling vergeet alles om hem heen, bij de groep blijven lijkt nog het enige doel. De reisleider, gevolgd door het een club van zo’n 40 man, steekt bij groen licht over het zebrapad de verkeersader van een Europese hoofdstad over. Lees verder

Raar dorp

In 1918 zag Fanny Blankers-Koen het levenslicht in Lage Vuursche. Zestig jaar later werd ik er geboren.

In heel Nederland en ver daarbuiten staat Lage Vuursche bekend als een bosrijk dorpje waar je kunt wandelen, midgetgolfen en pannenkoeken eten. Onze huidige koning is er opgegroeid, zijn moeder woont er en zijn broer ligt er begraven. Lees verder

Attractie

Op 24 december ging ik met mijn vader naar de Efteling. In Soest. Papa betaalde, dus ik liet mij gewillig meesleuren. Er was slechts één attractie, maar wat voor een! Paps ging voorop, in het blauwe karretje. Ik volgende in een rood karretje. De attractie was een combinatie van de Piraña (het karretje werd van alle kanten natgespoten), Fata Morgana (af en toe kwam je een obstakel tegen, die dan mysterieus aan de kant ging als je er bijna tegenaan botste) en Carnaval Festival (maar dan zonder olijk muziekje). Gelukkig geen loopings, kurkentrekkers of andere Python-achtige taferelen. Aan het einde van de rit had ik de slappe lach, een grote glimlach op mijn gezicht en een schone auto!

Waakzwijn

Anna is mijn waakzwijn. Zelf denkt ze dat ze mijn beste vriendin is. Ze maakt deel uit van mijn vriendengroep. We kennen elkaar sinds de middelbare school, zijn allemaal tegelijk gaan studeren en bespreken nu wekelijks de eerste banen, liefdes, break-ups en baby’s op het terras van café Thijssen in de Jordaan. Lees verder

Artis’ Flamingo’s

Wist je dat flamingo’s graag in grote groepen leven? Hier hebben ze er wel een stuk of 50! Maar blijkbaar is de kudde nog niet groot genoeg en  daarom hebben ze spiegels neergezet, dan denken die sukkels dat ze met meer zijn. Het zijn geen uitgesproken individuele vogels, al die beesten lijken op elkaar; of het nou mannetjes zijn of vrouwtjes ze zijn allemaal garnaalroze van kleur. Lees verder

Businessclass

Ik zat op de allerlaatste rij maar wist de purser ervan te overtuigen dat dat verre van handig was. Aangekomen op de bestemming zou ik de laatste persoon zijn die het KLM vliegtuig kon verlaten. Mijn groep van 40 nog onbekende mensen zou over de luchthaven gaan zwerven op zoek naar mij: de reisleidster met het bordje. 40 oudjes die de weg kwijt zouden zijn op een luchthaven in een hun onbekend land. Dat was niet handig. Lees verder

Korte bal? Rechtdoor!

Tijdens mijn leven heb ik heel wat leraren gehad. Elke leraar is uniek. Zo kun je de gymjuf, die de start van elk spel aankondigt met ‘Klaarrrrrrrrrrr…., spelen!’, niet vergelijken met de docente Spaans die een stel pubers kan verleiden tot een spelletje bingo. Iedere leraar heeft zijn of haar eigen manier om mensen iets bij te brengen. En het werkt, want ik heb inmiddels verschillende diploma’s op zak.

Lees verder

Agapanthus

Gehaast, een tikje onhandig en met veel lawaai, trekt Roel de koelkast open. In de deur staan twee flessen wit. Na een korte aarzeling kiest hij voor de Chardonnay. De koude, lichtbeslagen fles zet hij met een harde klap op het aanrecht. Door het keukenraam kijkt hij de tuin in en zwaait naar de buurvrouw. Ze zwaait niet terug.

Lees verder