Recensie: Klaproos – Anne-Fleur van der Heiden

De debuutroman van Anne-Fleur van der Heiden bevat autobiografische aspecten maar het moet gelezen worden als fictie. Vanuit het perspectief van Noor, volg je haar leven maar vooral dat van haar familie: haar moeder, stiefvader, oma en stiefopa. Het zit Noor niet mee: ze leeft in een isolement, raakt haar vriendje kwijt en verliest langzaamaan ook haar baan als autoverkoper. Maar vergeleken met de situatie waar haar ouders en grootouders in verkeren, waar drugs, drank en verslavingsproblematiek een hoofdrol spelen, valt het leven van Noor zelf nog reuze mee. Daar middel van flashbacks krijg je een kijkje in de kindertijd van Noor: de thuissituatie was toen niet veel beter. Lees verder

Mannetjes

Sinds vorige week, staat er op het kruispunt midden in mijn straat een mannetje. Net zoals op de andere kruispunten in mijn wijk. Het wemelt hier van de mannetjes. Deze worden door de gemeente Amsterdam ingezet op punten waar, doordat er werkzaamheden worden uitgevoerd, wel eens verkeerschaos zou kunnen ontstaan. Maar wat deze mannetjes bij zo’n verkeerschaos zouden kunnen betekenen is mij een raadsel. Ze zijn te herkennen aan een slecht zittend pak in neongeel-knaloranje combinatie, met muts, das en handschoenen. Ze zijn blijkbaar bang voor kou. Bij hun uitrusting hoor ook een volle rugzak, deze staat opgesteld op een van de straathoeken. Wat er in de rugzak zit is onduidelijk. De mannetjes hebben een touwtje om hun nek met daaraan een fluitje en in de ene hand een peuk of joint en in de andere een blikje Red Bull. Lees verder

De oversteek

Er heeft zojuist een meeuw op mijn kop gepoept. Maar ik vind het niet erg. Als je zo lang in het water ligt als ik, vind je niets meer erg. Ook niet als er meeuwenpoep over je slaap, langs het linkeroog van je gezicht druppelt. Ik dobber hier al sinds gistermiddag. Ik hang aan het roze Hello Kitty luchtbed van mijn oudste dochter in de Straat van Gibraltar, ergens tussen Marbella en Marokko. Al watertrappelend ga ik zuidwaarts met de stroming mee.

Afrika lijkt zo dichtbij, glooiende heuvels in de verte. De Berbers in de Rif. Ik kan de geuren van de tajines met kip- of lamsvlees en onbekende kruiden ruiken en ik hoor de Arabische klankcadans. Een natuurlijk tempo, passend bij de licht kabbelende golfslag die mij naar dit continent voert. Lees verder

Brief verhaal

Lieverd,

Ongetwijfeld had je weer een lange en zware dag op je werk, met de veel te lang durende dagelijkse rapportvergaderingen op school en alle rompslomp voor de organisatie van de aankomende examens. Ik had ook een bijzondere dag vandaag. Lees verder

De Spaanse Madonna

Het Spaanse Engels is belabberd. Dat komt niet alleen doordat al het Engels op televisie is nagesynchroniseerd, maar ook door het onderwijs. De gemiddelde Spaanse docent Engels is nog nooit in Engeland geweest, laat staan in Amerika. De Spanjaarden hebben zich de grammatica van de vreemde taal eigen gemaakt en spreken het uit zoals ze denken dat het zou moeten klinken. Denk aan het spelletje waarbij je iemand een woord influistert, die dat dan doorfluistert naar de volgende. Aan het einde van de kring is er een heel nieuw woord ontstaan. Lees verder

Mijn top 10 boeken, gelezen in 2017*

Ik las in dit jaar 120 boeken. Alles wat ik lees, voeg ik toe aan de app Goodreads en geef ik een rating. Hieronder mijn top 10 boeken, gelezen in 2017.

1. A.F.Th. van der Heijden – Kwaadschiks
2. Mitch Albom – Vijf ontmoetingen in de hemel
3. Jesús Carrasco – De grond onder onze voeten
4. Arthur Japin – Kolja
5. Dan Brown – Oorsprong
6. Audrey Niffenegger – De vrouw van de tijdreiziger
7. Charlotte Wood – Ontregeld
8. Jonny Steinberg – Een man van goede hoop
9. A.M. Homes – Vergeef ons
10. Alfred Birney – De tolk van Java

*Ik heb deze boeken in 2017 gelezen, het is heel goed mogelijk dat ze eerder verschenen zijn.

God jul

Ik kocht bij IKEA een kast. Bij thuiskomst, na het openritsen van de kartonnen verpakking, het tellen van de schroefjes, haakjes, houten pinnetjes, inbussleutels, plankjes en deurtjes, bleek dat er een poot ontbrak. Daarom zit ik nu bij de klantenservice van IKEA. Het is elf uur. Ik heb nummer N036 en op het scherm staat volgnummer D345. Ik heb het systeem nog niet onder de knie en geen idee of ik nog vijf minuten of drie uur moet wachten voordat ik aan de beurt ben. Een ding is zeker: het is 24 december, IKEA sluit vandaag om vijf uur. Lees verder

Agnes

Ze bracht haar hand naar haar neus en rook eraan. Voorzichtig pelde ze de buitenste, bruine blaadjes eraf en stopte het spruitje terug in haar oor. Vanachter de bar keken wij toe. Het spruitje leek de muziek niet te dempen want ze tikte met haar bruin leren schoen ritmisch mee op de moderne panfluitmuziek. In een teug slobberde ze het glas bier leeg en zette het Grolsch glas terug op het viltje van Brouwerij ‘T IJ. Lees verder

Wie de tak over de hemel gooit en andere gezegden

Mijn broer bedacht ooit: ‘Wie de tak over de hemel gooit, krijgt de boom op z’n kop.’ Een uitdrukking die wij in de familie sindsdien te pas en te onpas gebruiken als andere woorden te kort schieten. Meer mensen om mij heen blijken een voorkeur te hebben voor het gebruik van een bepaald gezegde, soms bestaand, soms zelf verzonnen. Maar juist deze, niet veel gebruikte gezegden doen mij steeds weer glimlachen.

Zorg dat je altijd vol op het orgel gaat.

In tijden van nood, smaakt kaas ook zonder brood.

Het leven is te kort om vieze dingen te doen.

Het is vandaag duveltjeskermis.

Familie en vis blijven drie dagen fris.

Het is als kat en hond.

Mooie liedjes duren nooit lang.

Aaf en ik

Op de universiteit las ik in studentenblad Folia de eetrubriek van Aaf Brandt Corstius. En als ik niet zelf met stapels borden en glazen van tafel naar tafel ploeterde, ging ik uit eten in de door haar aangeraden hippe daghap-studentententjes.

Lees verder