Tattoo

De tattoo is hipper dan ooit. Zelfs mijn minst hippe vrienden zitten al in de fase ‘ja, maar als ik dan toch een tattoo neem, dan wordt het een…’ , dan ben je volgens mij al redelijk dicht bij het echte plaatje. Lees verder

Een Gooise verjaardag

Dit weekend was ik aanwezig bij een verjaardag in reservaat ‘t Gooi. In een idyllisch restaurant vlak bij de Hilversumse stonden de dames en heren met een glas bubbels in de hand, in zondags pak of Bijenkorf jurk met parelkettingen, rustig te keuvelen totdat we aan tafel werden geroepen.

Al na twee minuten lag er een been op tafel. Lees verder

Hoe het toilet gebruikt dient te worden

Als je moet, dan moet je. Maar bij voorkeur thuis. Soms kan het niet anders en ben je gedwongen gebruik te maken van een openbaar toilet.

Aldaar begint het bij de keuze van het hokje. De meeste mensen kiezen voor het laatste hokje in de rij, deze wordt dan ook het vaakst gebruikt en is daarom het viest. Is het achterste hokje bezet, kiest men juist voor het eerste, welke ook niet heel hygiënisch is. Lees verder

Royal wedding

Afgelopen zaterdagmiddag zat ik bij de kapper. Met mijn hoofd gewikkeld in folie en plastic las ik een boek (ja, ik neem altijd een boek mee naar de kapper). Op de stoel naast mij nam Connie P. plaats. Ik las geen boek van Connie P, maar durfde mijn boek ook niet meer dicht te slaan. Dan zou Connie de voorkant van mijn boek zien en daar vast iets van denken, dacht ik. Lees verder

Oma’s

Ik had ooit twee oma’s. Het waren geen lieve, breiende, grijze dametjes. Mijn oma’s waren een geval apart en dat twee keer.

De ene oma zag er vanuit de verte wel uit als een dame; in een mantelpakje met bijpassende schoenen, tas en paraplu. Maar als je dichterbij kwam, zag je de gele vlek in haar gewatergolfde, grijze haar, net boven haar rechteroor. Volgens oma kwam op die plek het pigment terug. Volgens ons was het Lees verder

Ugly Naked Guy

Heb je je ooit afgevraagd waar Ugly Naked Guy naar toe is gegaan nadat hij verhuisd was uit het appartement tegenover de Monica’s (waarna Ross in zijn huis ging wonen)? Ik heb het antwoord: al zeker zes jaar woont hij in mijn straat in de Amsterdamse Pijp op nummer 4, 1 hoog. In het huis met het wasrek met rood-oranje-geel geblokt tafelkleed voor het linker raam (dat tafelkleed hangt ook al zeker zes jaar aan het wasrek, het is een constante). Lees verder

Mannetjes

Sinds vorige week, staat er op het kruispunt midden in mijn straat een mannetje. Net zoals op de andere kruispunten in mijn wijk. Het wemelt hier van de mannetjes. Deze worden door de gemeente Amsterdam ingezet op punten waar, doordat er werkzaamheden worden uitgevoerd, wel eens verkeerschaos zou kunnen ontstaan. Maar wat deze mannetjes bij zo’n verkeerschaos zouden kunnen betekenen is mij een raadsel. Ze zijn te herkennen aan een slecht zittend pak in neongeel-knaloranje combinatie, met muts, das en handschoenen. Ze zijn blijkbaar bang voor kou. Bij hun uitrusting hoor ook een volle rugzak, deze staat opgesteld op een van de straathoeken. Wat er in de rugzak zit is onduidelijk. De mannetjes hebben een touwtje om hun nek met daaraan een fluitje en in de ene hand een peuk of joint en in de andere een blikje Red Bull. Lees verder

De oversteek

Er heeft zojuist een meeuw op mijn kop gepoept. Maar ik vind het niet erg. Als je zo lang in het water ligt als ik, vind je niets meer erg. Ook niet als er meeuwenpoep over je slaap, langs het linkeroog van je gezicht druppelt. Ik dobber hier al sinds gistermiddag. Ik hang aan het roze Hello Kitty luchtbed van mijn oudste dochter in de Straat van Gibraltar, ergens tussen Marbella en Marokko. Al watertrappelend ga ik zuidwaarts met de stroming mee.

Afrika lijkt zo dichtbij, glooiende heuvels in de verte. De Berbers in de Rif. Ik kan de geuren van de tajines met kip- of lamsvlees en onbekende kruiden ruiken en ik hoor de Arabische klankcadans. Een natuurlijk tempo, passend bij de licht kabbelende golfslag die mij naar dit continent voert. Lees verder

Brief verhaal

Lieverd,

Ongetwijfeld had je weer een lange en zware dag op je werk, met de veel te lang durende dagelijkse rapportvergaderingen op school en alle rompslomp voor de organisatie van de aankomende examens. Ik had ook een bijzondere dag vandaag. Lees verder

De Spaanse Madonna

Het Spaanse Engels is belabberd. Dat komt niet alleen doordat al het Engels op televisie is nagesynchroniseerd, maar ook door het onderwijs. De gemiddelde Spaanse docent Engels is nog nooit in Engeland geweest, laat staan in Amerika. De Spanjaarden hebben zich de grammatica van de vreemde taal eigen gemaakt en spreken het uit zoals ze denken dat het zou moeten klinken. Denk aan het spelletje waarbij je iemand een woord influistert, die dat dan doorfluistert naar de volgende. Aan het einde van de kring is er een heel nieuw woord ontstaan. Lees verder