Sir William Gull

Dat er op een dag een verhaal over mij in de krant zou komen te staan was onvermijdelijk. Maar The Times van vandaag overtrof al mijn verwachtingen.

In een paginagroot artikel wordt mijn theorie over anorexia hysterica uitgelicht. Dat schept geen verbazing na mijn lezing over deze nieuwe ziekte gisteren in Buckingham Palace voor een groep vooraanstaande artsen. De opkomst was groot, maar dit was mijns inziens eerder aan de locatie van de lezing te danken dan aan de inhoud. Desalniettemin heeft de journalist van The Times er een mooi verhaal van gemaakt voor de leken die deze krant lezen. Het volk, de armen, het gepeupel, het uitschot wat nog geen nagels heeft om zijn kont te krabben, laat staan copieuze maaltijden te kunnen betalen en te lijden aan deze welvaartziekte voor rijke jongedames.

De Stateroom waar het gebeuren plaatsvond werd uitgebreid beschreven, misschien zelf wel uitgebreider dan de lezing zelf. De afmetingen van het vertrek, de schilderijen van Rembrandt en Rubens aan de wanden en zelfs de stoelen waar de gasten op zaten met rode kussens en gouden biezen werden breed uitgemeten in het artikel. Uiteraard werd er ook een referentie gemaakt naar mijn bijzonder intieme band met hare koninklijke hoogheid koningin Victoria. Als haar lijfarts heb ik haar in het verleden al vele malen genezen van onaangenaamheden als de griep of een lichte verkoudheid. Daarnaast ben ik een luisterend oor als hare majesteit haar onvrede kenbaar wil maken over de huwelijkskandidaten van haar kinderen. Maar dat stond uiteraard niet in het artikel vermeld.

Helaas is het bij niemand, buiten mijzelf, bekend dat mijn persoon vandaag niet alleen in het binnen katern van de krant ruimschoots werd besproken, maar dat ook de gehele voorpagina van The Times aan mij was geweid. De naam Sir William Gull, op pagina drie vele malen vermeld, komt op de voorpagina echter niet voor. Al beschrijft het hoofdartikel toch vrij expliciet de moorden op vijf prostituees uit het Londense nachtleven die aan mij zijn toe te schrijven. Ook de operaties die ik bij hen, voorafgaand aan de dood, zorgvuldig heb uitgevoerd en waarbij onder andere baarmoeders, nieren en een enkel hart werden ontvreemd bleven in het artikel niet onvermeld. De ondervoede dames van lichte zeden waren goed onderzoeksmateriaal naar de ziekte anorexia hysterica. In de koptekst staat echter niet mijn naam maar het pseudoniem dat de media mij hebben gegeven: Jack the Ripper.