De kudde

Zodra een individu toetreedt tot een kudde verandert er iets. Als een mantra spookt er nog maar een ding door zijn hoofd: blijf bij de groep. De intelligente enkeling vergeet alles om hem heen, bij de groep blijven lijkt nog het enige doel. De reisleider, gevolgd door het een club van zo’n 40 man, steekt bij groen licht over het zebrapad de verkeersader van een Europese hoofdstad over. Na 20 volgelingen gaat het licht op oranje, na 25 op rood. De kudde dendert echter gestaag door. Auto’s toeteren en een ziel wordt van zijn sokken gereden door een haastige fietskoerier. Hij krabbelt overeind, klampt zich vast aan een medegroepslid en weet zo als laatste, met slechts een scheur in de broek en een geschaafde knie de overkant te bereiken. Het rode stoplicht was ondergeschikt aan de mantra.

In de drukke Spiegelstraat bleef een hippe voet in Nike hardloopschoen tussen de spaken van mijn fiets hangen. De student en ik kwamen abrupt tot stilstand. De student hijgend, ik zoekend naar een verklaring.
‘Waarom liep je dan ook zigzaggend op de stoep en de weg tussen de Amsterdammertjes door?’
‘Er is vandaag toch geen marathon?’
‘Je kunt hier toch niet gaan hardlopen tussen de auto’s, fietsers, potbodes en toeristen door?’
‘Waarom uitgerekend híer hardlopen?’
De student hijgde ongeduldig uit en wist maar een ding uit te brengen voordat hij zijn weg vervolgde: ‘bootcamp, ik moet bij de groep blijven.’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*